Hallo oktober!

De herfst is mijn lievelings. Vooral omdat het dan heerlijk weer kan zijn maar niet meer zo warm. En alles is bos, paddenstoelen, kabouters, kastanjes, en mooie herfstblaadjes. Het deel dat al snel daarna komt is ook de herfst. Maar dat het donkerder begint te worden, de grijze luchten, regen, wind, koud. Dat vond ik nooit zo fijn. Laatste jaren kan ik er steeds beter tegen en ik ga het zelfs meer en meer waarderen. Het is nu ook mooi en fijn buiten. En extra lekker om daarna warm binnen te zitten en genieten van al het lekkers dat ook bij de herfst hoort. Dit jaar kunnen we voor het eerst goed eten van onze eigen appels en peren. Ik heb zelfs laatst een peren-walnoot-karamel cake gebakken en deze week een havermout plaatkoek met onze eigen appeltjes. De Jonagold waren prima groot gegroeid maar de Elstar waren heeeel mini gebleven, prima om ergens in te verwerken!

Er zijn nog genoeg klusjes om te doen in de tuin. Ik wil nog plantuitjes de grond in doen (was afgelopen jaar heel goed bevallen, ik heb nu twee soorten – gele en rode), en knoflook, en er is nog een boel op te ruimen. Maar iedere keer als het even droog is moeten we als een malle gaan rapen. Het is namelijk walnoten tijd! We vielen jaren geleden voor dit huis vanwege de enorme, prachtige, walnotenboom. We realiseerden ons toen nog niet hoe onvoorstelbaar veel noten er uit zo’n boom kunnen vallen. In het begin is het nog leuk, het lijkt net Paaseieren zoeken. Maar na een paar dagen/weken is het meer een ‘hoeveel walnoten kan ik met twee handen dragen, ohnee de emmer is alweer vol!‘ – klus. Ieder jaar worden we meer gedisciplineerd in het rapen en professioneler in het drogen. De wederhelft heeft mooie droogrekken gemaakt vorig jaar met gaas. Alleen deze deden vandezomer dienst als buitenren voor mevrouw konijn. De noten staan nu te wachten tot de rekken komend weekend weer echte rekken worden (met muizenafweersysteem), en ze eindelijk lekker de ruimte krijgen om te drogen. Waar we nog niet zo gedisciplineerd en professioneel in zijn is alles na het droogproces. We geven de noten vooral weg, en onze eigen voorraad vergeten we vaak te gebruiken. Het is ook zo’n gedoe om walnoten te zitten kraken. Maarja, het kan ook heel gezellig zijn, bij dat haardvuurtje 🙂

Ieder jaar zoeken we een plek om de noten naartoe te brengen in ruil voor wat flesjes olie, maar het is vaak niet om de hoek en kan maar binnen een bepaalde tijd. En dan weet je hoe dat gaat…niet. Daarom spelen we toch met het idee om zelf een notenpers aan te schaffen. Ik zag een mooie van PITEBA, Nederlandse makelij en het ziet er mooi en degelijk uit. Het is even een investering maar wie weet hoe leuk het is. En dan kunnen serieus iets doen met deze super gezonde en lekkere kadootjes van moeder natuur 💚