Het is eindelijk lente! Of toch niet? Het lijkt wel winter met sneeuw, hagel en nog steeds erg lage temperaturen. Op foto’s van vorig jaar rond deze tijd zie ik allerlei bloemen die nu echt nog niet bloeien. Maar eigenlijk vind ik dat niet erg, afgelopen jaren was het steeds zo vroeg al warm en daardoor ook snel heel droog. Ik ben blij dat het nu wat rustiger gaat en dat er ook genoeg regen valt. Hopelijk heeft het grondwaterpeil daar profijt van deze zomer. En je ziet toch wel echt dat het lente is hoor, overal fris groen, de perenbloesem, de vogels zijn nesten aan het maken in de tuin, en hier en daar zijn toch wel wat bloemen te zien.
Tussen de buien door (en soms door de buien heen) hebben we zeker niet stil gezeten:
Afgelopen weken hebben we bakken gemaakt van douglashout (die ik eerst heb voorbehandeld met lijnzaadolie), en die daarna ingegraven in de moestuin zodat we nu verstevigde bedden hebben. Gisteren zijn de laatste bakken de grond in gegaan. Ik heb een plannetje getekend van wat ik waar wil zetten en hopelijk raak ik nu minder snel het overzicht kwijt over wat er allemaal staat en waar er nog plek is. Afgelopen jaren liep het naarmate het seizoen vorderde steeds meer uit de hand, met een heleboel onkruid als gevolg! Ik denk dat het voortaan een stuk beter zal gaan. Nu willen we graag gaan werken met de ‘no dig’-methode. Niet meer omspitten, maar mulchen (met stro, plantafval, houtsnippers, etc.). Door de bodem steeds bedekt te houden en veel planten op een klein oppervlak, krijgt onkruid minder tot geen kans. Dat hoop ik althans. En de mulch vergaat langzaam waardoor de bodem weer voeding krijgt. Een mooie kringloop dus. Dit is een van de principes uit de permacultuur, een manier van werken die we steeds meer willen gaan toepassen in de tuin, waarbij je je omgeving observeert en het natuurlijke ecosysteem probeert na te bootsen. Niet tegen de natuur inwerken maar met de natuur samenwerken. Het systeem is gebaseerd op ‘earth care, people care, fair share’ en bestaat uit 12 principes. Het zijn heel mooie principes maar niet allemaal even eenvoudig te begrijpen en toe te passen vind ik. Dus stoppen met spitten en beginnen met mulchen is al een mooi begin. Later zal ik nog eens een aparte blogpost (of een hele reeks) schrijven over permacultuur en de 12 principes, want het is super interessant. Niet alleen als je een (moes)tuin hebt!
Omdat we de grond in onze kas echt heel leeg en dood vonden – en we met het maken van de bedden ook wel wat extra’s konden gebruiken – hebben we twee keer een kuub compost laten komen van Bio Kultura, van Kwekerij van Houtum. Hier zijn we echt heel blij mee. Onze grond is best prima, zit vol met wormen en ziet er goed en gezond uit. Maar op een paar plekken groeit er heel veel kruipende boterbloem en dat zou wijzen op een slechte bodemstructuur. Dus die compost kan geen kwaad! We kozen voor een mengsel, half mestcompost en half boomschorscompost. Het is een flinke investering maar hopelijk wel een waar we veel profijt van zullen hebben. En de service was heel goed. Ik kreeg de tip van @moestuin_mama, zij is super leuk om te volgen op instagram. Zeker als je jonge kinderen hebt en samen lekker aan de slag wil buiten.
In sommige bakken heb ik gelijk al wat kunnen planten: langs de schutting erwten die ik had voorgezaaid, in een bak waar later courgettes komen staan nu alvast peultjes en radijs, en gisteren heb ik aardappels gepoot in een lange bak en nog een restantje in een korte bak. We kijken altijd hier in de buurt waar er aardappels de grond in gaan en dan rapen we wat van de afgevallen aardappels langs de rand van het veld voordat de vogels ze kapot pikken. Vorig jaar waren er veel vlakbij huis, en nu vooral veel uien. Gelukkig heeft een vriendin in de buurt er wat voor ons kunnen rapen bij haar langs de dijk. We hopen dat er nog wel late aardappels bij ons dorp gepoot worden en dat we die dan binnenkort nog kunnen rapen. Maar de eerste lading is dus binnen en die heb ik gister in de grond gestopt in mijn mooie nieuwe bak van 4 meter lang! Heel erg blij mee. Ik houd helemaal niet zo van aardappels, maar wanneer ze uit eigen tuin komen smaken ze toch heel anders. Meestal gaan ze met schil en al de oven in, met veel olijfolie en knoflook. Heerlijk. En het is zoooo leuk om de planten aan het einde van de zomer voorzichtig uit te graven en als een soort kadootjes al die aardappels op te diepen die daar verstopt zitten. Vorig jaar hadden we een prima oogst, hopelijk dit jaar weer. Ik heb ruggen gemaakt, daar gaten in gemaakt op een afstand van zo’n 30 cm en daar de aardappels in gedaan. Over een tijdje zullen we ze aanaarden. Vorig jaar hebben we dat niet gedaan en toen spoelde tegen het einde van het seizoen met een paar flinke buien wat grond weg en kwamen sommige aardappels boven de grond, met groene vlekken door het zonlicht als gevolg. Dat was zonde! Dus dit jaar beter opletten en netjes aanaarden.
Ik zal over een tijdje rapporteren hoe het gaat met onze aardappels, en of het aanaarden goed lukt in de bakken. Het plan is om er boontjes naast te zetten, benieuwd hoe dat zal uitpakken.
groen en gegrond 