Ik dacht, de vorige blog was in mei dus ik kan op de valreep nog net de volgende blog een maand later posten, in juni. Maar dat kan dus niet, want het is al juli. Ik had het even niet in de gaten, de tijd vliegt!

Toch even een paar dingen over juni. In juni heb ik meiraapjes geoogst, de laatste rabarber geplukt en er vlaai van gemaakt (veel werk, maar zoooo lekker!), alweer opnieuw ontdekt dat het zo fijn is om naar het bos te gaan, alweer opnieuw ontdekt dat hardlopen goed is voor de fysieke en mentale gezondheid (misschien toch een post-it op de koelkast hangen?), nog een heleboel meer en … een nieuwe desemstarter gemaakt en weer desembrood gebakken. Zo leuk om dat weer te doen. Ik vind het een fijn proces om mee bezig te zijn, stap voor stap het deeg voorbereiden en dan als beloning een heerlijk ruikend vers brood, waardoor het een beetje voelt als vakantie! Het zich continu herhalende proces vind ik heel rustgevend 🙂


Zo bekeken was juni dus echt een maand van dingen opnieuw proberen, en dat is niet altijd makkelijk. Misschien verklaart dat waarom ik de maand juli zo moe begonnen ben.
Tijdens het schrijven van de blog van juli werd ik onderbroken en vervolgens vergat ik hem af te maken. Inmiddels is het september! Ik wil iets schrijven over pompoenen, de tuin opruimen, en andere najaarsdingetjes, maar dit blogbericht zat nog in mijn concepten dus laat ik die maar gewoon afmaken! Het wordt een soort ‘zomer in vogelvlucht’-verhaal. In augustus gingen we op vakantie, vlak daarvoor de aardappelen geoogst want de ruggen begonnen in te storten. Misschien van de rare combinatie van droogte en stortbuien. Het waren niet zo veel aardappelen als afgelopen jaren, maar ik ben ook niet ontevreden.


Andere klusjes die we deden in augustus: een enorme berg snoei afval verwerken tot houtsnippers, heel veel courgettes oogsten, op tijd de tomaten opbinden zodat het eens niet zo’n enorme chaos werd in de kas en verder werken aan de garage, ons (inmiddels langetermijn) bouwproject. Als alles goed gaat kan deze herfst/winter het dak erop en kan ik volgend jaar de oogst, al dan niet geweckt, in een mooie geïsoleerde ruimte opslaan! Tot slot nog maar een foto…of twee 😉
Liefs, Meike 💚


